Strona :« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 Zobacz wszystkie»

A wieszli, kto to jest ten Anioł smutny na cmentarzu? Oto się zowie Eloe, a
urodził się ze łzy Chrystusowéj na Golgocie, z téj łzy, która wylana była nad
narodami.
Gdzie indziéj napisano jest o Anielicy téj i wnuczce Maryi Panny… jak
zgrzeszyła ulitowawszy się nad męką ciemnych Cherubinów i umiłowała jednego z
nich, i poleciała za nim w ciemność.
A teraz jest wygnaną jak wy jesteście wygnani, i ukochała mogiły wasze i
piastunką jest grobowców, mówiąc kościom: Nie skarżcie się, lecz spijcie!
Ona odpędza reny, kiedy przyjdą mech wyciągać spod głowy trupów, ona jest
pasterką renów.
Przywyknij do niéj za życia, albowiem będzie na mogile twojéj stąpać przy blasku
księżyca; przywyknij do głosu jéj, abyś się nie obudził, gdy mówić będzie.
Zaprawdę, że dla tych, co są smutni, ta kraina piękną jest i nie bezludną;
albowiem tu śnieg nie plami skrzydeł anielskich, a gwiazdy te są piękne.
Tu przylatują mewy, i gnieżdżą się, i kochają się, nie myśląc, że jest jaka
piękniejsza ojczyzna.
Tak mówił i podniósł jedną z czaszek tych, które leżały odkryte; a w niéj było
rodzeństwo małych ptasząt.